Nowy Jork. Spektralna tomografia komputerowa skutecznie rozpoznaje niestabilne blaszki miażdżycowe, wykrywając gromadzący się w nich środek kontrastowy, złożony z lipoprotein HDL znakowanych nanocząsteczkami złota (Au-HDL) [1].
Dr David Cormode z Mount Sinai School of Medicine w Nowym Jorku badał ze współpracownikami możliwości diagnostyczne spektralnej tomografii komputerowej z kontrastem Au-HDL w zakresie identyfikacji niestabilnych blaszek miażdżycowych. Badaczom udało się wykazać, że na obrazach uzyskanych tą techniką można wyraźnie odróżnić miejsca gromadzenia Au-HDL od kontrastu jodowego i obszarów o dużej zawartości wapnia na fantomach, a następnie przeprowadzili oni podobne badanie na myszach. Wyniki opublikowali w czasopiśmie Radiology z 28 lipca 2010 r.
W dotychczasowych badaniach dowiedziono, że niestabilne blaszki charakteryzują się dużą aktywnością makrofagów, która polega m.in. na wychwytywaniu HDL. Dlatego gromadzenie znacznika Au-HDL identyfikuje blaszki niestabilne. Wykazano także, że stężenie Au-HDL udaje się określić z dużą dokładnością, nawet gdy znacznik ten jest zmieszany z tradycyjnym kontrastem jodowym. Analiza gromadzenia znacznika przy użyciu spektralnej tomografii komputerowej u myszy karmionych pokarmem z dużą zawartością tłuszczu i cholesterolu wykazała skupiska Au-HDL w ściankach aorty zwierząt.
Spektralna tomografia komputerowa wykrywa obszary dużej aktywności makrofagów, gdzie gromadzi się kontrast Au-HDL [źródło: dr David Cormode]
Dr Cormode i wsp. wyjaśniają, że za pomocą spektralnej tomografii komputerowej można najprawdopodobniej zidentyfikować obszary dużej aktywności makrofagów w obrębie blaszek miażdżycowych, a także szacować ich liczbę w obrębie ścian naczyń. Co ważne, identyfikacja ta jest możliwa jednocześnie z wykrywaniem struktur uwapnionych oraz gromadzących tradycyjny znacznik jodowy. „Metoda ta prawdopodobnie pozwoli na jednoczesne uzyskanie informacji na temat stopnia zwężenia, uwapnienia i intensywności toczącego się procesu zapalnego, które są trzema najważniejszymi cechami charakteryzującymi blaszkę miażdżycową”, tłumaczy dr Cormode.
W dotychczasowych badaniach tomograficznych konieczne było uzyskanie obrazu sprzed podania i po podaniu środka kontrastowego, a następnie ich porównanie. Nowa metoda wykorzystuje pojedynczą akwizycję obrazu po wstrzyknięciu kontrastu i dzięki temu umożliwia zmniejszenie napromienienia pacjentów. „Można po prostu zobaczyć, gdzie gromadzą się środki cieniujące. Nie trzeba porównywać obrazów sprzed podania i po podaniu kontrastu, ponieważ w organizmie nie ma w naturalnych warunkach ani złota, ani jodu”, mówi dr Cormode w rozmowie z heartwire.
Badacz dodał także, że poszukuje partnera biznesowego, aby rozpocząć badania kliniczne nowej technologii. Wraz z zespołem prowadzą także dalsze badania na królikach, analizując inne zastosowania spektralnej tomografii komputerowej z Au-HDL, takie jak wykrywanie nowotworów z dużą aktywnością makrofagów.
Piśmiennictwo
1. Cormode D, Roessl E, Thran A, et al. Atherosclerotic plaque composition: Analysis with multicolor CT and targeted gold nanoparticles. Radiology 2010; DOI: 10.1148/radiol.10092473.
drukuj
