Wstęp
Stosunkowo niedawno wprowadzonym do leczenia lekiem z grupy ACEI jest imidapril.
W badaniach eksperymentalnych wykazano, że jego przedłużone działanie związane jest z blokowaniem osi RAA w ścianie naczyń tętniczych. Imidapril jest zalecany jako lek pierwszego rzutu w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
Cel badania
Porównanie skuteczności imidaprilu i kandesartanu w redukcji wartości skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego u chorych z nadciśnieniem tętniczym.
Grupę badaną stanowiło 122 chorych w wieku 30. a 70. rokiem życia z łagodnym i umiarkowanym nadciśnieniem tętniczym wg klasyfikacji WHO-ISH (WHO -International Society of Hypertensio,), dotychczas nieleczeni farmakologicznie. W pomiarach ambulatoryjnych w pozycji siedzącej odnotowano wartości SBP – 140-180 mm Hg, DBP 90-110 mm Hg, w pomiarze automatycznym wartości ≥ 125/≥ 85.
Chorzy włączeni do badania otrzymywali placebo przez okres 2-4 tygodni. Po tym okresie byli randomizowani do grupy otrzymującej imidapril w dawce początkowej 5 mg dziennie, która następnie była podwajana co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 20 mg dziennie, jeśli nie uzyskiwano wartości docelowych (BP < 140/< 90 mm Hg) (n = 60 chorych), lub do grupy otrzymującej kandesartan w dawce początkowej 4 mg, która następnie była podwajana co 4 tygodnie do maksymalnej dawki 16 mg dziennie (n = 62 chorych). Chorzy byli randomizowani, jeśli w okresie wstępnym stosowali lek (placebo) z regularnością ≥ 80%.
Pierwszorzędowy punkt końcowy: wartość BP po 12 tygodniach.
Drugorzędowy punkt końcowy: częstość odpowiedzi na leczenie z normalizacją BP < 140/< 90 mm Hg i ocena tolerancji leku.
Średni wiek chorych 54 lat, mężczyźni stanowili 56% badanych. BMI 29 kg/m2. Czas trwania nadciśnienia tętniczego < 5 lat 61% chorych, 5-10 lat 28% chorych i > 10 lat 11% chorych. Średnia wartość BP 155/95 mm Hg i HR 74/min.
Pierwszorzędowy punkt końcowy: w obu grupach uzyskano istotne statystycznie obniżenie ciśnienia skurczowego w porównaniu do wartości wyjściowych, w grupie leczonej imidaprilem – 16,3 ± 12,3 mm Hg (p < 0,001), a w grupie leczonej kandesartanem –18,6 ± 12,8 mm Hg (p < 0,001). Podobne efekty uzyskano w odniesieniu do ciśnienia rozkurczowego, obniżenie ciśnienia w stosunku do wartości wyjściowych wyniosło w grupie leczonej imidaprilem – -9,8 ± 7,8 mm Hg (p < 0,001), a w grupie leczonej kandesartanem – -10,7 ± 7,3 mm Hg (p < 0,001).
Drugorzędowy punkt końcowy: odsetek chorych u których uzyskano normalizację BP był porównywalny w obu grupach i wyniósł 78,3% w grupie imidaprilu i 69,4% w grupie kandesartanu.
Objawy niepożądane wystąpiły u 7 (11,7%) chorych w grupie imidaprilu i u 10 (16,1%) chorych w grupie kandesartanu. Jeden chory w grupie imidaprilu i u 2 chorych w grupie kandesartanu przerwało leczenia z powodu poważnych objawów niepożądanych.
Wnioski
Imidapril w dawce 20 mg dziennie i kandesartan w dawce 16 mg dziennie są skutecznymi, porównywalnymi i dobrze tolerowanymi lekami u chorych z łagodnym i umiarkowanym nadciśnieniem tętniczym.
Gamiz JL A Twelve-Week, Multicenter, Randomized, Double-Blind, Parrallel-Group, Noninferiority Trial of the Antihypertensive Efficacy and Tolerability of Imidapril and Candesartan in Adult Patients with Mild to Moderate Essential Hypertension: The Iberian Multicenter Imidapril Study on Hypertension (IMISH). Clin Ther. 2006 Dec, 28(12), 2040-2051.
drukuj
