Zadaniem substancji o nazwie Tat-NPEG4(IETDV)2, jest ochrona tkanki mózgowej przed skutkami niedokrwienia, spowodowanego przez udar.

Co roku tylko w USA z powodu udaru umiera ponad 140 tys. osób. Pod wpływem udaru w mózgu uwalniają się bardzo duże ilości glutaminianu - związku ułatwiającego przekazywanie sygnałów nerwowych. Pod wpływem glutaminianu ulegają nadmiernej aktywacji receptory w otaczającej, zdrowej tkance, a poziom wapnia w komórkach dramatycznie rośnie. Nadmiar wapnia zapoczątkowuje łańcuch toksycznych reakcji, prowadzących do obumierania komórek. Dlatego specjaliści poszukują związku, który mógłby ograniczyć zniszczenia.

Jak wykazały badania na zwierzętach, po podaniu duńskiego wynalazku martwy obszar w mózgu wokół miejsca udaru jest mniejszy o 40 proc., a same zwierzęta są fizycznie sprawniejsze - na przykład myszy potrafią mocniej zaciskać łapki. Okazało się również, że substancja ta wiążę się z docelowym białkiem PSD-95 1000 razy skuteczniej niż inny lek, przechodzący obecnie testy kliniczne. Poza tym bez problemu pokonuje trudną do sforsowania barierę krew-mózg.

Jako że białko PSD-95 ma związek także z przewlekłym bólem i chorobą Alzheimera, możliwości nowego leku mogą objąć i te obszary.(PAP)

pmw/ agt/